कथा प्राजक्ताच्या

त्या वळणावर भाग #9 मुक्ता स्वत:शीच हसत आहे हे पाहुन डाँ.अभिषेकला जरा आश्चर्य वाटलं.त्याला त्याच्या प्रश्नाचे उत्तर हवे होते.पण अभिषेकने घड्याळात पाहिले तर चार वाजत आले होते.नेमके आज त्याला एका महत्वाच्या मिटिंगसाठी हजर रहाणे गरजेचे होते.अभिषेक हा विचार करतच होता तेवढ्यात त्याला काँल आला.त्यामुळे तो मुक्ताला म्हणाला,"खरंतर आज आपण एका अश्या वळणावर येऊन उभे आहोत की मला तुझ्या माझ्याविषयीच्या भावना जाणुन घ्यायच्या आहेत पण मला निघावं लागेल.कारण माझी एक अत्यंत महत्वाची मिटिंग आहे.उद्या नक्की भेटुयात...चालेल...?" हे ऐकुन मुक्ताने हो म्हणत मान हलवली.तिच्या मनातले वादळ बरयापैकी शमले होते.मनातलं सगळं सांगितलं म्हणुन आता तिला खुपच हलकं वाटत होतं.पण मनाला शांती वाटत नव्हती.तिला अजुन बरंच काही बोलावसं वाटत होत पण अभिषेकला घाई असल्यामुळे ती गप्प होती.अभिषेकचा प्रश्न बरोबर होता,त्याला उत्तर अपेक्षित होते.तिच्या मनात हे विचारचक्र सुरु होते.तिच्या चेहरयावरचे बदलते भाव बघुन अभिषेकने लगेच विचारले,"काही प्राँब्लेम आहे का? थोडावेळ बोलुयात का? हवे तर मी मिटिंग रद्द करु शकतो..." ती...

त्या वळणावर भाग #6 "धनंजय इतका मुरलेला असेल वाटलं नव्हतं...फारच सफाईदारपणे त्याने हे काम केलं होतं...राजेशला ह्याचा थांगपत्ता लागला नाही...आधी त्यांनी राजेशला खुप मारलं...ड्युटी संपल्यावर मारल्यामुळे आम्ही कोणीही नव्हतो..रात्रीच्या पोलिसांना नक्की काय चाललयं ह्याची कल्पना नव्हती...काहीतरी असेल समजुन त्यांनी मारु दिलं...जबरदस्त मार खाल्यामुळे राजेश खचुन गेला...गप्प पडुन होता.." हे सगळं सांगताना तिला होणारा त्रास तिच्या चेहरयावर दिसत होता.अभिषेकने तिला डोळ्यांनीच मी आहे ना असे खुणावले.तिने मान हलवली. "खरं सांगु का मुक्ता...कितीही त्रासदायक वाटत असलं तरी बोलण महत्वाचं आहे...एकदा बोलुन टाकं..."तो म्हणाला. तिने दिर्घ श्वास सोडला.समोर असलेला पाण्याचा घोट घेऊन तिने विचारले,"तुम्हाला वाटतयं का मी बोलल्याने हे संपेल??..." तो जरासा चाचपडला,"म्हणजे तु अशी किती दिवस गप्प रहाणार म्हणुन म्हणत आहे...काही तरी अंदाज तर करता येईल ना..." असे म्हणत त्याने भुवया उडवत खरं की नाही विचारलं.ती काहीच बोलली नाही.म्हणुन त्याने पुन्हा विचारले,"खरं की नाही?? सा...

त्या वळणावर भाग #8 मुक्ताच्या डोळ्यातले भाव बरंच काही सांगत असले तरी तिला मनातुन कसं वाटतं असेल ह्याची त्याला कल्पना येत होती.नक्की अजुन काही तरी आहे ह्याही पलिकडे हे त्याला माहिती होते.पण तिला ताण न येता हे सगळं बोलणं गरजेचं होतं आणि ती खुपच मनापासुन बोलतं होती हे तिच्या वागण्या बोलण्यातुन कळतं होते. मुक्ता बोलु लागली,"मी प्रयत्नात होते की धनंजयचे खरे रुप जगासमोर दाखवुन द्यायचे म्हणुन पण तो तर मलाच ह्यात अडकवतं चालला होता.खुप प्रयत्न करत मी रानडे साहेबांशी एकट्यात गाठ घेऊन आत्तापर्यंतचे सगळे सांगितले.माझा आधीचा रेकाँर्ड पहाता त्यांना माहिती होते की मी जे सांगतेय ते खरं आहे पण त्यांचेही म्हणणे ठरले की सध्या माझ्याविरुध्द जास्त पुरावे जमा होत आहेत.त्यामुळे जरा सावधतेने घे.काहीही करुन तु त्याच्याविरुध्द पुरावे दाखव,लगेच त्याच्यावर कारवाई सुरु करण्यात येईल. हे सगळे ऐकुन मीही न कळु देता पुरावे गोळा करु लागले.त्याची कुणकुण कशी काय धनंजयला लागली काय माहिती....त्याने मला सरळ धमकी दिली,"जगणं मुश्किल होईल हा...नसत्याठिकाणी नाकं खुपसु नका.. " मी दुर्लक्ष केले.म्हणुन की क...

त्या वळणावर भाग #7 मुक्ता काय सांगणार ह्याचा अंदाज बांधायचा अभिषेकने प्रयत्न केला नाही.त्यापेक्षा हे बोलताना,मनातले सांगताना तिच्यात होणारे बदल व तिच्या चेहरयावरचे हावभाव तो टिपत होता.एक धडाडीची अधिकारी तिच्या बोलण्यातुन जाणवत होती. अभिषेकने काहीही न बोलता डोळ्यांनीच सांग म्हणुन खुणावलं. ती बोलु लागली," धनंजयने पत्रकार परिषद बोलावली होती.मिडियावाले हजर झाले.मोठ्या व्यक्तीला वाचवण्यासाठीचा हा सगळा प्रयत्न सुरु होता.सगळ्यांच्या देखत हा कबुली जबाब दाखवला जाणार होता.मी खुप काँल केले पण कानडे सर भेटलेच नाहित.म्हणुन मी त्यांचे आँफिस गाठले.तिथे त्यांच्या हाताखालच्या आँफिसरला विश्वासात घेऊन मी हे काम किती तातडीचे आहे सांगितले.त्याने सरांना काँल लावुन ह्याची कल्पना दिली.ते ताबडतोब येतो म्हणाले.रानडे सर पत्रकार असताना गेले नाहित तर मिडियावर काहीच येऊ शकत नाही हे मला माहिती होते.त्यामुळे ते तिथे जाण्यापुर्वी सगळं सांगण गरजेचे होते.पण इथेही धनंजयला माहिती पुरवणारा कोण माणुस होता देव जाणे.मी इथे आलीये हे त्याच्यापर्यंत कळले.ते पाहुन ह्या प्रकरणात गुंतागुंत वाढावी म्हणुन धनंजयने कापडेचा...

त्या वळणावर भाग #5 "तो रागात निघुन गेला पण मी अजिबात घाबरले नव्हते...असे छप्पन पाहिलेत अश्या अभिर्भावात मी पुढे कामाला लागले...पण तो माझ्या बोलण्यावर लक्ष ठेवुन होता...धनंजय हा पोलिस खात्याच्या नावाला मोठा कलंक होता हे मला कळत होत.फक्त सिध्द करायचं बाकी होतं...."मुक्ता सांगत होती.पण तिच्या डोळ्यासमोर सगळा प्रसंग येतोय असे तिच्या चेहरयावरील हावभावांवरुन दिसत होते. तेवढ्यात डाँ.अभिषेकचा फोन वाजला. "साँरी एक मिनिट..."म्हणत त्याने काँल उचलला. मुक्ता पण तोपर्यंत तिचा फोन बघत होती.काहीतरी वाचले आणि तिचा चेहरा पडला.तिने ,"चला,पुन्हा भेटुयात..."असे त्याला म्हणले. "मी तुला पुन्हा बोलतो..."म्हणत त्याने फोन बंद केला व तिला विचारले,"काही प्राँब्लेम..??" तिने नाही अशी मान हलवली व ती बाहेर निघाली.अभिषेकने तिला विचारले,"मुक्ता...तु कशी आली आहेस??...मी सोडु का??..." तिने क्षणभर विचार केला.बहुदा टँक्सीनेच अाली असावी ती... तिने विचार करुन नको म्हणलं.अभिषेकने खांदे उडवत नो प्राँब्लेम म्हणत टँक्सीला हात केला.ती बसली व टँक्सी निघाली....

त्या वळणावर भाग #4 "नाही...नाशिकच्या वास्तव्यात तर अजिबातच वेळ मिळाला नाही कोणाशी मैत्री करायचा...आणि तसा कोणी जोडीदारही...त्यामुळे कोणाशी मैत्री करायची वेळच आली नाही..." मुक्ताचे हे बोलणे एेकुन तो फक्त हसला.तो तिच्या हालचालींवर लक्ष देऊन होता.काँफीच्या कपची कडा पुसत तिने काँफीचा एक सीप घेतला.तिला जरा तरतरी वाटली.कप टेबलवर ठेवुन ती त्याच्याकडे पहात म्हणाली,"तुमची काही वेगळी अपेक्षा होती का?.." तिच्या ह्या अनपेक्षित प्रश्नाने तो क्षणभर दचकला.तिच्याकडे पहात तो म्हणाला,"नाही...तसे नाही...पण अंदाज घेत होतो...आणि तुझ्याविषयी काहीच माहिती नसल्यामुळे अंदाज येत नाहियेत..." ती हसली व हातातला कप गोल फिरवत त्याच्या म्हणाली,"विशेष आहे...माझी मैत्रिण रागिणी आणि आमचे हवालदार माने ह्यांनी काहीच सांगितलं नाही का?.." हे ऐकुन मात्र अभिषेक उडालाच.तिच्या नजरेला नजर न देता  तो जागेवरुन उठला व खुर्चीवर हात ठेवुन म्हणाला,"विशेष आहे...तुला माहिती आहे ते भेटुन गेले ते...तु माझ्या पण मागावर आहेस म्हणजे...तुझ्या मनात चाललयं तरी काय..." ती काही क्षण ...